Rust of stilstand
De lente* is weer begonnen. Buiten zie je dat er weer leven in de planten en bomen zit. Krokussen komen uit, katjes verschijnen aan de takken. De levenssappen keren terug in de bomen en de vogels laten zich weer horen. We nemen afscheid van de winter. De winter is het seizoen waar de natuur op het eerste gezicht in rust is. Maar dat is alleen aan de oppervlakte. Er is zeker geen stilstand. Ondergronds gebeurt er van alles ter voorbereiding op de lente en de seizoenen die volgen. In de aarde wordt gebouwd aan de energie die nodig is om weer te gaan ontkiemen, groeien en bloeien.
Winter
Zo is het ook voor ons. We kunnen het ritme van de natuur aanhouden voor onze eigen ontwikkeling. Zo kunnen we de winter gebruiken om, in alle rust, zelfonderzoek te doen, terug te kijken naar ons afgelopen jaar. Daarbij kunnen we bekijken wat we nog niet verwerkt hebben of kijken naar wat we achter ons willen laten, onze schaduwkanten onderzoeken (zie ook mijn blog ‘Dit jaar wordt anders’). We kunnen ons licht erop te laten schijnen en ons ontwikkelen om in de lente in andere vormen ons te laten zien. De winter is het seizoen van rust en naar binnen keren. Het is absoluut geen staat van stilstand want van binnen gebeuren de dingen die voorbereiden op een nieuwe lente.
Bevroren
In februari kwam een jonge man bij me voor een familieopstelling. Hij had zich teruggetrokken van familieleden omdat hij rust nodig had en hij wilde zich ontdoen van de familiedynamiek en -druk. In middels voelde het als gebroken hebben met de familie wat niet zijn primaire wens was. Hij wilde rust, gewoon voor zichzelf zorgen. Vanbinnen voelde hij zich bevroren en voelde geen beweging meer. Hij noemde het stilstand en bevroren. Hoe met deze situatie verder te gaan hoopte hij in de opstelling te vinden.
We hebben een mooie opstelling mogen zien met veel inzichten en emoties. Bij hem kwam weer energie vrij. Hij vertelde me dat hij stilletjes aan het ontdooien was en dat het weer een beetje begon te stromen. Nog niet veel en uitbundig maar kwetsbaar. Wel om te koesteren en zorgzaam mee om te gaan.
Een paar weken later vertelde hij dat het weer stroomt vanbinnen en dat hij ook de worsteling weer voelde van de situatie maar dat hij die nu kon aankijken vanuit een ander perspectief. Hij wist zeker dat hij weer contact zou opnemen met de familieleden maar nu nog even niet. Wanneer wel, is nog een vraagteken maar voor hem stond het vast dat hij dit vanuit eigenheid en stevigheid wel zou gaan doen. Het heeft tijd nodig om van binnen weer naar buiten te gaan in een andere vorm dan voorheen. De lente is in hem begonnen.
Kwetsbaar
Hoe mooi is dit verhaal als we het naast het verloop van de lente zetten. Kwetsbaar komen de eerste blaadjes van de bollen op. Kou en regen krijgen ze nog te verduren Ze zijn kwetsbaar en toch zitten ze vol belofte naar bloei. Het kost tijd om zich weer te laten zien.
De tijd nemen
Zelf kan ik hier een voorbeeld aan nemen. Nu de lente in mij zich een weg naar buiten zoekt, wil ik harder gaan dan goed is. Regelmatig heb ik op de rem te trappen en vooral zorgzaam weer van binnen naar buiten te gaan om te zorgen dat ik het ontluiken niet verstoor of tegenwerk. Alles wat in de winter energie heeft gekregen, mag de tijd nemen om zich te uiten.
Ik wens iedereen een mooie (eigen) lente toe waarbij de energie de weg naar buiten vindt, kwetsbaar en vol belofte tot groei.
Wil je hierop reageren of heb je vragen over familieopstellingen dan kun je mailen naar
*De meteologische lente is op 1 maart begonnen, de astrologische lente begint op 21 maart en de energetische lente is al op 6 februari begonnen. Zie ook Leven & werken in het ritme van de seizoenen van Jaap Voigt. Wil je hier meer over weten dan kan je informatie en podcasts vinden op https://jaapvoigt.nl/
